Zo schrijft u scripts die natuurlijk klinken met tekst-naar-spraak

Een lezer kan nog eens teruglezen bij een ingewikkelde zin. Een luisteraar kan dat niet. Tekst die op papier goed leest, kan uitgesproken moeilijk te volgen zijn, en een synthetische stem maakt dat erger omdat die niet de nadruk kan leggen die een menselijke verteller zou leggen. Streef naar tekst die u zelf zonder moeite hardop zou kunnen voorlezen, met één ademhaling per zin.

• Kies bij voorkeur zinnen van ongeveer 10 tot 20 woorden. Splits alles wat midden in de zin meer dan één bijzin tussen komma's nodig heeft.
• Zet de hoofdzaak vooraan. "Klik op Opslaan om uw wijzigingen te bewaren" is makkelijker te volgen dan "Om uw wijzigingen, die u anders kwijtraakt, te bewaren, klikt u op Opslaan."
• Stapel geen haakjes en gedachtestreepjes. Maak van een uitweiding een eigen zin.
• Gebruik alinea's. Een nieuwe alinea geeft de stem, en de luisteraar, een natuurlijk rustpunt.

Leestekens zijn de belangrijkste manier om een stem te laten weten waar hij moet pauzeren en hoe hij een zin moet vormgeven. Een komma geeft een korte onderbreking, een punt een langere, en bij een vraagteken gaat de stem aan het eind meestal omhoog. Ontbrekende leestekens zijn de meest voorkomende reden dat zinnen in elkaar overlopen.

Op Open Text to Speech kunt u ook pauzetags toevoegen, zoals [pause:short] of [pause:long], waar u een bewuste onderbreking wilt, bijvoorbeeld voordat u een antwoord onthult of tussen de punten van een opsomming.

Stemmen raden hoe ze getallen en symbolen moeten voorlezen, en die gok hangt af van de context. Als het ertoe doet, schrijf het dan voluit:

• Letterwoorden en afkortingen. Moet de afkorting letter voor letter worden uitgesproken, voeg dan spaties of punten toe: "V N" of "V.N.". Moet ze als woord worden uitgesproken (zoals NASA), laat ze dan als één woord staan.
• Ongebruikelijke namen. Schrijf ze zoals ze voor de luisteraar moeten klinken, ook al ziet dat er op het scherm vreemd uit. Houd een korte lijst bij van uw fonetische spellingen, zodat u elke keer dezelfde gebruikt.
• Homografen. Woorden als "voorkomen", "regent", "bedelen" en "overleggen" worden anders uitgesproken afhankelijk van de betekenis. Kiest de stem de verkeerde, herformuleer de zin dan ("het kan gebeuren" in plaats van "het kan voorkomen"), zodat er maar één lezing mogelijk is.
• Buitenlandse woorden. Een stem voor de ene taal kan een uitdrukking uit een andere taal verkeerd uitspreken. Overweeg een eenvoudiger synoniem of een korte uitleg.

Elk verzoek in de Studio mag maximaal 2.000 tekens bevatten, ongeveer 300 woorden. Splits langere scripts op natuurlijke breekpunten, zoals alinea's of scènewisselingen, nooit midden in een zin, en gebruik voor elk deel dezelfde stem en instellingen, zodat de stukken naadloos op elkaar aansluiten.

• Lees het script zelf één keer hardop voor. Waar u hapert, hapert de stem ook.
• Controleer elk getal, elke datum, elk symbool en elke afkorting.
• Controleer namen en afkortingen, en gebruik uw fonetische spellingen.
• Zorg dat elke zin eindigt met een leesteken.
• Genereer eerst een korte testpassage en daarna het volledige script.